[जारस्य हानिकल्पनायाभिचारिकम्] अथ यस्य जायायै जारः स्यात् - तञ्चेद् द्विष्यात्, आमपात्रेऽग्निमुपसमाधाय प्रतिलोमँ शरबर्हिः स्तीर्त्वा तस्मिन्नेताः शरभृष्टीः प्रतिलोमाः सर्पिषाऽक्ता जुहुयात् - मम समिद्धेऽहौषीः, प्राणापानौ त आददे; असाविति । मम समिद्धेऽहौषीः, पुत्र- पशूँस्त आददे; असाविति । मम समिद्धेऽहौषीः, इष्टासुकृते त आददे; असाविति । मम समिद्धेऽहौषीः आशापराकाशौ त आददेऽसाविति स वा एष निरिन्द्रियो विसुकृदस्माल्लोकात्प्रैति, यमेवं विद्वान् ब्राह्मणः शपति ॥ तस्मादेवँविच्छ्रोत्रियस्य दारेण नोपहासमिच्छेदुत ह्येवंवित् परो भवति ॥ १२ ॥