[अव्याकृतरूपेण आदौ स्थितिः]

तद्धेदं तर्ह्यव्याकृतमासीत् । तन्नामरूपाभ्यामेव व्याक्रियत असौनामाऽयमिदंरूप

इति । तदिदमप्येतर्हि नामरूपाभ्यामेव व्याक्रियते असौनामायमिदंरूप इति ।

स एष इह प्रविष्ट आनखाग्रेभ्यः, यथा क्षुरः क्षुरधाने अवहितः स्यात्,

विश्वम्भरो वा विश्वम्भरकुलाये । तं न पश्यति' अकृत्स्नो हि सः ।

प्राणन्नेव प्राणो नाम भवति, वदन् वाक्, पश्यंचक्षुः, शृण्वन् श्रेत्रम्,

मन्वानो मनः । तान्यस्यैतानि कर्मनामान्येव ।

स योऽत एकैकमुपास्ते, न स वेद । अकृत्स्नो ह्येषोऽत एकैकेन भवति।

आत्मेत्येव उपासीत । अत्र ह्येते सर्व एकं भवन्ति ।

तदेतत् पदनीयमस्य सर्वस्य, यदयमात्मा । अनेन ह्येतत् सर्वं वेद। यथा

ह वै पदेनानुविन्देत् एवम् । कीर्तिं श्लोकं, विन्दते, य एवं वेद ॥ ७ ॥