[देवलोके इन्द्रादिक्षत्रसृष्टिः]

ब्रह्म वा इदमग्र आसीदेकमेव । तदेकं सन्न व्यभवत् । तच्छ्रेयोरूपमत्यसृजत

क्षत्रम्, यान्येतानि देवत्रा क्षत्राणीन्द्रो वरुणः सोमो रुद्रः पर्जन्यो यमो मृत्युरीशान इति। तस्मात् क्षत्रात् परं नास्ति । तस्मात् ब्रह्मणः क्षत्रियमधस्तात् उपास्ते

राजसूये । क्षत्र एव तद्यशो दधाति ।

सैषा क्षत्रस्य योनिर्यत् ब्रह्म । तस्मात् यद्यपि राजा परमतां गच्छति,

ब्रह्मैवान्तत उपनिः अयति स्वां योनिम् । य उ एने हिनस्ति, स्वां स योनिमृच्छेति।

स पापीयान् भवति, यथा श्रेयांसं हिंसित्वा ॥ ११ ॥