अथ जुहोति, ‘नमो वायवेऽन्तरिक्षक्षिते लोकक्षिते‘ लोकं मे यजमानायविन्द । एष वै यजमानस्य लोकः एतास्मि ॥ ९ ॥

अत्र यजमानः परस्तादायुषः स्वाहा । अपजहि परिघम् इत्युक्त्वा उत्तिष्ठति ।तस्मैरुद्रा माध्यन्दिनँ सवनँ संप्रयच्छन्ति ॥ १० ॥

पुरा तृतीयसवनस्योपाकरणात् जघनेनाहवनीयस्योदङ्मुख उपविश्य सआदित्यँ स वैश्वदेवँ सामाभिगायति ॥ ११ ॥

लोकद्वारमपावार्णू २३३ पश्येम त्वा वयँ स्वरा ३३३३ हुं आ २ ३३ जा ३ यो ३ आ ३ ४ ५ इत्यादित्यम् ॥ १२ ॥

अथ वैश्वदेवम् – ‘लोकद्वारमपावार्णू २ ३ ३ पश्येम त्वा वयँ साम्ना ३३ ३ ३ हुम् ३ आ २ ३ ३ जायो ३ आ ३ १११ इति‘ ॥ १३ ॥

अथ, जुहोति, नम आदित्येभ्यश्च विश्वेभ्यश्च देवेभ्यो दिविक्षभ्द्योलोकक्षिभ्द्यः । लोकं मे यजमानाय विन्दत ॥ १४ ॥

एष वै यजमानस्य लोकः । एतास्म्यत्र यजमानः परस्तादायुषः । स्वाहा ।अपहत परिघम् इत्युक्त्वोत्तिष्ठति ॥ १५ ॥

तस्मा आदित्याश्च विश्वे च देवास्तृतीयसवनँ सम्प्रयच्छन्ति । एष ह वैयज्ञस्य मात्रां वेद, य एवं वेद य एवं वेद ॥ १६ ॥

॥ इति चतुर्विशः खण्डः ॥

॥ इति द्वितीयः प्रपाठकः समाप्तः ॥