Śrīkoṣa
Chapter 4

Verse 4.2

अथ ह हँसा निशायामतिपेतुः । तद्धैर्वं हँसो हँसमभ्युवाद, भो1 भोऽयि भल्लाक्ष । भल्लाक्ष ! जानश्रुतेः पौत्रायणस्य समं दिवा ज्योति-राततम् । तन्मा प्रसाङ्क्षीः2 । तत् त्वा मा प्रधाक्षीदि3ति ।। 2।।

Commentaries