पञ्चमः खण्डः

[चित्तस्य श्रेष्ठत्वम्]

चित्तं वाव सङ्कल्पात् भूयः । यदा वै चेतयते, अथ सङ्कल्पयते । अथमनस्यति । अथ वाचमीरयति । तामु नाम्नीरयति, नाम्नि मन्त्रा एकं भवन्ति,मन्त्रेषु कर्माणि ॥ १ ॥

तानि ह वा एतानि चित्तैकायनानि चित्तात्मानि चित्ते प्रतिष्ठितानि ।तस्माद् यद्यपि बहुवित् अचित्तो भवति, नायमस्तीत्येवैनमाहुः, यदयं वेद ।यद्वा अयं विद्वान्, नेत्थमचित्तः स्यादिति । अथ यद्यल्पविच्चित्तवान् भवति,तस्मा एवोत शुश्रूषन्ते । चित्तँ ह्येवैषामेकायनम्, चित्तमात्मा, चित्तं प्रतिष्ठा ।चित्तमुपास्वेति ॥ २ ॥

स यश्चित्तं ब्रह्मेत्युपास्ते, चित्तान् वै स लोकान् ध्रुवान् ध्रुवः, प्रतिष्ठितान्प्रतिष्ठितोऽव्यथमानान् अव्यथमानोऽभिसिद्ध्यति – यावच्चित्तस्य गतम्, तत्रास्ययथाकामचारो भवति, यश्चित्तं ब्रह्मेत्युपास्ते ।अस्ति भगवश्चित्ताद्भूय इति । चित्ताद्वाव भूयोऽस्तीति । तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति ॥ ३ ॥

॥ इति पञ्चमः खण्डः ॥