द्वादशः खण्डः

[तेजसः आकाशस्य श्रेष्ठत्वम्]

आकाशो वाव तेजसो भूयान् । आकाशे वै सूर्याचन्द्रमसावुभौविद्युन्नक्षत्राण्यग्निः । आकाशेनाऽऽह्वयति, आकाशेन शृणोति, आकाशेन प्रतिशृणोति,आकाशे रमते, आकाशे न रमते, आकाशे जायते, आकाशमभिजायते ।आकाशमुपास्स्वेति ॥१॥

स य आकाशं ब्रह्मेत्युपास्ते, आकाशवतो वै स लोकान् प्रकाशवतोऽसम्बाधान्उरुगायवतोऽभिसिद्ध्यति । यावदाकाशस्य गतम् तत्रास्य यथाकामचारो भवति,य आकाशं ब्रह्मेत्युपास्ते।

अस्ति भगव आकाशद्भूय इति । आकाशाद्वाव भूयोऽस्तीति । तन्मेभगवान् ब्रवीत्विति ॥२॥

॥ इति द्वादशः खण्डः ॥