त्रयोदशः खण्डः

[आकाशात् स्मृतेः श्रेष्ठत्वम्]

स्मरो वा आकाशाद् भूयः । तस्माद् यद्यपि बहव आसीरन् अस्मरन्तः,नैव ते कञ्चन शृणुयुः, न मन्वीरन्, न विजानीरन्, यदा वाव ते स्मरेयुः, अथशृणुयुः, अथ मन्चीरन्, अथ विजानीरन् । स्मरेण वै पुत्रान् विजानाति ;स्मरेण पशून् । स्मरमुपास्स्वेति ॥१॥

स यः स्मरं ब्रह्मेत्युपास्ते, यावत् स्मरस्य गतम् तत्रास्य यथाकामचारांभवति, यः स्मरं ब्रह्मेत्युपास्ते ।

अस्ति भगवः स्मराद् भूय इति । स्मराद्वाव भूयोऽस्तीति । तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति ॥ २ ॥

॥ इति त्रयोदशः खण्डः ॥