यथा पुरस्ताद्भविता प्रतीत औद्दालकिरारुणिर्मतप्रसृष्टः ।

सुखं, रात्रीः शयिता वीतमन्युः त्वां दृशिवान् मृत्युमुखात् प्रमुक्तम् ॥ ११ ॥